Ο Χοάν Πεναρόγια όπως ήταν λογικό ήταν πανευτυχής από την κατάκτηση του τίτλου από την Μπούργος, μιλώντας για μία απίστευτη μέρα για τον ισπανικό σύλλογο.

Ο προπονητής της Μπούργος τόνισε: «Είναι απίστευτη ημέρα για εμάς. Το πιο σημαντικό είναι ότι οι παίκτες είναι εκπληκτικοί, έχουν ταλέντο, μα έχουν και καρδιά. Η σεζόν μας είναι πραγματικά απίστευτη. Αρχίσαμε στην Αθηνα, συνεχίσαμε στην Αργεντινή με το Διηπειρωτικό, περάσαμε την COVID, είχαμε το ισπανικό πρωτάθλημα, τα πλέι οφς, και τώρα αυτό, το πιο σημαντικό, το κύπελλο του BCL. Συγχαρητήρια στον πρόεδρο και στη διοίκηση και όλους τους εργαζόμενους στο κλαμπ.

Αυτό το κύπελλο είναι για τους οπαδούς μας. Περνάμε μία θλιβερή σεζόν για όλον τον κόσμο, αλλά αυτά τα τρία κύπελλα για την Μπούργος χαρίζουν ένα απίστευτο συναίσθημα

Η επίθεσή μας στο ματς ήταν κακή, σε επίπεδο ποσοστών. Αλλά παίξαμε μαζί, ως ομάδα. Η Πινάρ παίζει πολύ δυνατή στην άμυνα, είναι καλή ομάδα στα επιθετικά ριμπάουντ. Όμως, το ταλέντό μας στην επίθεση σε αυτόν τον τελικό δεν έπαιξε ρόλο. Επαιξε ρόλο το ταλέντο μας να παίζουμε ως ομάδα. Οι παίκτες έχουν καρδιά πρωταθλητή.

Είναι μία τεράστια επιτυχία για εμάς. Οι πανηγυρισμοί θα γίνουν με τους παίκτες όπως έχουμε πει, και θα είναι πολύ έντονοι Εχουμε μία εβδομάδα κενό μέχρι να επιστρέψουμε στο Ισπανικό πρωτάθλημα, οπότε θα έχουμε ευκαιρία να πανηγυρίσουμε πολύ.

Όλοι λένε για την Μπουργος ότι είναι μία καλή ομάδα στην επίθεση λόγω του Μπενίτε, του Μακ Φάντεν, αλλά κανείς δε μιλάει για την άμυνα μας. Μην ξεχνάτε ότι ο Μπενίτε και ο Μακ Φάντεν εκτός από επίθεση, παίζουν και άμυνα. Ολοι αυτοί οι παίκτες παίζουν άμυνα και η άμυνα είναι το μεγάλο όπλο μας καθ΄όλη τη διάρκεια της χρονιάς» και πρόσθεσε: «Σχετικά με τις φιλοδοξίες μας στο ισπανικό πρωτάθλημα, αυτό που έχω να πω είναι ότι τώρα πάμε να πανηγυρίσουμε. Εχουμε να παίξουμε τρεις αγώνες ακόμα για την Λίγκα ACB, και από εκεί και πέρα θα δούμε.. Γιατί όχι; Γιατί να μην έχουμε φιλοδοξίες και να επαναλάβουμε αυτό που κάναμε και την προηγούμενη σεζόν φτάνοντας στα ημιτελικά των πλέι οφς. Αυτό που θα κάνουμε τώρα όμως, είναι να πανηγυρίσουμε. Κατακτήσαμε ακόμα έναν τίτλο κι ελπίζω αυτό να επαναληφθεί και στο μέλλον.

Το BCL είναι μία διοργάνωση πολύ πρόσφατη, αλλά έχει δείξει τρομερή ανάπτυξη. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η μεγαλύτερη διοργάνωση στην Ευρώπη είναι η Ευρωλίγκα, αλλά αμέσως μετά, θεωρώ ότι το BCL είναι τουλάχιστον, τουλάχιστον, στο ίδιο επίπεδο με τη δεύτερη διοργάνωση της Ευρωλίγκας. Δείτε ότι οι καλύτερες, βάσει βαθμολογίας στην ACB, ομάδες της ισπανικής λίγκας κάθε χρόνο παίζουν στο BCL, όχι στο Eurocup. Αυτό συμβαίνει και με τις ιταλικές ομάδες, όπως και τις τούρκικες. Το μέλλον είναι μπροστά στο BCL».

Μπενίτε: «Θέλαμε να γράψουμε ιστορία»

Ο Βίτορ Μπενίτε είπε: «Συνήθως μιλάω πολύ, αλλά τώρα πρέπει να πω ότι είμαι άλαλος. Είναι κλισέ αυτό που θα πω, αλλά η Μπούργος απαρτίζεται από μια ομάδα απίστευτων ανθρώπων, είμαστε μία οικογένεια με έναν θαυμάσιο προπονητή. Κι αυτός ήταν ο λόγος που νικήσαμε την Πινάρ, παρότι δεν παίξαμε καλά. Το θέλαμε τόσο πολύ, θέλαμε να γράψουμε ιστορία. Ευχαριστώ όλους, όσοι ήταν γύρω μας.

Πιστεύω ότι έκαναν τρομερή δουλειά οι ψηλοί μας. Περιμέναμε ότι θα είναι κλειστό το σκορ, γιατί θέλαμε να τους κουράσουμε με τις αλλαγές μας στα σκριν. Πρέπει σε κάθε κατάσταση να προσαρμόζεσαι. Δεν είχαμε καλά ποσοστά. αλλά έπρεπε να νικήσουμε. Με καλή άμυνα θα μπορούσαμε να είχαμε τύχη να νικήσουμε. Και το κάναμε. Ηταν θαυμάσια ομαδική δουλειά σήμερα.

Πρέπει να φύγουμε πολύ γρήγορα με το αεροπλάνο κι έτσι ελπίζω ότι κάποιος να σκεφτεί να φέρει λίγο βότκα στο αεροπλάνο. Δεν ξερω ποσο θα πιώ, αλλά θα πω σίγουρα σε ένα πιο μικρό παίκτη να με προσέχει αν φτάσουμε στο Μπούργος και δεν θα έχω καταλάβει που είμαι που είμαι και που βρίσκομαι.

Το BCL γίνεται μεγαλύτερο κάθε χρόνο. Είναι μία τρομερή διοργάνωση. Κάθε χρόνο παρουσιάζει καλύτερες ομάδες και καλύτερους παίκτες. Και για την Μπουργος ήταν μια σκηνή όπου της δόθηκε η ευκαιρία να δείξει την αξία της. Το BCL είναι το μελλον των διοργανώσεων στην Ευρώπη.

Ήταν τρομερό να έχουμε κόσμο στο γήπεδο. Δεν έχει σημασία αν φώναζαν υπέρ ή εναντίον μας. Ηταν σημαντικό ότι βρίσκονταν εκεί. Ομως, κατά τη διάρκεια του ματς κλειδώνεις και δεν ξέρεις τι γίνεται έξω, στην εξέδρα. Και μόνο που ήταν εκεί, όμως, το βρίσκω τρομερό σε αυτή την περίοδο της πανδημίας.

Ημουν ανέκαθεν τρομερός φαν του Αντρέι Κιριλένκο. Δεν είμαι νέος πια, είμαι στα 31, αλλά ένιωσα πραγματικό δέος όταν βρέθηκε δίπλα μου για να μου δώσει το κύπελλο. Ένιωσα σαν μικρό παιδί που μιλάει σε ένα είδωλό του. Του είπα: “Είμαι τρομερός φαν σου, αλλά δώσε μου αυτό το τρόπαιο τώρα».